Weg met de “quick fix”

“Kun je dat niet aan Liesanne vragen? Die heeft misschien wel een paard in haar zak zitten, die lost dat wel op”
Iets wat een collega al lachend in de wandelgangen op school zegt wanneer een andere collega zucht en vloekt op de kopieermachine.
Het zou maar gemakkelijk zijn hé, een paard in je zak hebben zitten. Elke keer je een “stresske” voelt, paard uit de zak en er even in ademen et voilà. …De uitspraak triggerde mij.

Het duurde even voor ik helemaal goed besefte waardoor dit dan kwam. Ik heb er echt enkele dagen mee in mijn hoofd gezeten.

Laat dat nu net iets zijn wat ik goed kan, bepaalde dingen dagen aan een stuk in mijn hoofd laten rijpen.Om te beginnen voelde het een beetje onrespectvol. Terwijl dat, hopelijk, helemaal niet zo bedoeld was. Het voelde alsof een coachingsessie bij de paarden een oplapmiddeltje was, even snel langsgaan en je kan weer door.

De paarden zijn voor mij echter absoluut geen “quick fix” middeltje.
Werken met mij en de paarden is àlles behalve werken aan de oppervlakte. Het vraagt enorm veel diepgang, en dat vraagt op zijn beurt dan weer durf. Niet iets wat je dus snel even bovenhaalt.

Een volgend inzicht dat ik had, naar aanleiding van de uitspraak van mijn collega was de volgende.
Ik besef nu dat werken op die diepe laag voor mij dan wel vanzelfsprekend is, maar dat dit in onze maatschappij helemaal niet zo is.
We zijn het gewoon om enkel aan symptoombestrijding te doen.
“Hoofdpijn? Pakt een dafalganneke/aspirientje/paracetamol/ …  en je probleem is opgelost.
Stress? Boekt u een dagje welness en ge kunt er weer tegen.”
Maar… we denken vaak niet aan van waar die pijn of stress zou kunnen komen en een week of maand later zitten we weer met exact hetzelfde probleem. Zelfs een ezel (maar het had evengoed een paard kunnen zijn) stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.

Naar mijn gevoel minimaliseren we op die manier vaak zaken. Die collega met stress krijgt te horen dat hij eens goed moet rusten en het dan weer beter zal zijn. Rusten helpt zeker. Maar wat als er verder niets verandert? Gegarandeerd heeft die collega binnen de kortste keren weer stress.
Op zo’n moment is er nood aan fundamentele verandering. We moeten leren hier bij stil te durven staan en het niet met loze woorden weg te wapperen.
Dat klinkt heel groot, maar hoeft het niet te zijn. Een shift in je mindset kan al voldoende zijn om beter om te gaan met stress.
Helaas is net dat erg moeilijk om op je eentje klaar te krijgen.
Gelukkig hoef je het niet alleen te doen. Ik heb dan wel geen paarden (of magisch paardenstof) in mijn zakken zitten,
ik help je wel graag om even naar de diepte te gaan en daar op zoek te gaan naar wat er binnen in jou wil verschuiven.

Review Weg met de “quick fix”.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Articles

×